Snooker

Zarobki takiego gracza są dla przeciętnego człowieka niewyobrażalnie wielkie. Chociaż inne dyscypliny zarabiają o wiele więcej a nie są aż tak precyzyjnymi dyscyplinami snooker to naprawdę ciężki ale piękny sport. Więc zarobki choć duże to i tak na godziny spędzone na treningach nie odzwierciedlają wylanego potu. Jednak kto nie próbuje ten nie ma każda praca jest ciężka lecz ta wymaga tak jak napisałem niewyobrażalnej perfekcji, opanowania i zdrowego myślenia. Za wygranie UK Championship numer jeden otrzymuje ponad 100tyś. dolarów (funtów). Natomiast w finale Mistrzostw Świata kwota nie jest o wiele większa. Trudno jest obecnie określić ile finalista zarobi ponieważ te stawki co roku się zmieniają (UK Championship) a co cztery lata w MŚ. Więc to naprawdę jak na sportowy świat to bardzo mało. Tak to jest, że człowiek który pracuje ciężej zarabia mniej a ten co zarabia więcej nie musi aż takiej precyzji wkładać w to co robi. Miejmy nadzieje, że to się niebawem zmieni i ludzie a dokładnie snookerzyści będą otrzymywać przyzwoite wynagrodzenie tego im właśnie życzę z całego serca.

Każdy zwykły człowiek zastanawia się jak żyje taka gwiazda więc można powiedzieć, że pieniądze to prawie wszystko możesz mieć za nie bardzo dużo ale prawdziwej miłości i zdrowia nie kupisz. Jednak taki zawodnik żyje sobie w dobytku, dostatku nie martwi się o nic i często zdarza się tak, że pieniądze potrafią zmienić człowieka przeważnie na złe. Domy najlepszej szesnastki snookerzystów wyglądają tak jak w bajce. Pięknie ustrojone z zewnątrz i wewnątrz. Tacy ludzie mają zawsze szczęście wprawie wszystkim. Wracając do naszych domów graczy wielkie posesje przeważnie gdzieś na uboczu tak aby można było odpocząć w takim domu zawsze znajduje się miejsce na zdobyte trofea. Najpiękniejszy jest przeważnie trawnik, ogród wokół takich domów. Snookerzyści charakteryzują się tym, że w domu znajdują się duże okna. W garażu można spotkać wiele nowych samochodów. Ja osobiście nie chciałbym zamienić się z zawodnikiem pieniądze robią z ludzi pazerne hieny najczęściej bez uczuć. To jest przestroga dla wszystkich gdy masz pieniądze tracisz wszystko inne więc nie warto się aż tak przywiązywać do tych dóbr lecz nie można zapomnieć, że są ważne.
Jak wyobrażacie sobie życie sławnego gracza? Czy jest ono usłane rożami? Czy może to istna katusza? Już niebawem wszystko się wyjaśni. Na celownik weźmiemy dzisiaj depczącego po pietach Brytyjczykowi, Szkot Stephen Maguire. Stephen, który przebywa ze swoją partnerką od dłuższego czasu mają razem syna, który nazywa się Finn’an. Jak widać snookerzyści również nie są odporni na choroby. Każdy gracz snookera gra w odpowiednim galowym stroju, rękawiczkach i muszce dlatego gra wygląda jeszcze bardziej na najwyższym poziomie. Natomiast z powodów zdrowotnych omawiany przez nas Stephen może grać bez muszki takie były zalecenia lekarza. Więc jak sami widzicie nie każdy ma szczęście w sporcie i w zdrowiu. Każdy snookerzysta oddaje się przyjemnością nie ważne czy to gra w kasynach oglądanie telewizji. Są to z pozoru normalni ludzie tylko osoby nie znający prawdziwej sytuacji starają się dopisywać swoje sceny, sytuacje. Oczywiście nie wolno pomijać, że człowiek światowego formatu musi być zapraszany a co za tym idzie musi się pojawiać na bankietach, uroczystościach. Pamiętajcie, że nie wszystko co się mówi to prawda. Każdy z nich chciałby być normalnym zwykłym człowiekiem.

Turnieje w snookerze nie jest ich wiele ale oczywiście są mistrzostwa Świata itp. A o to charakterystyka tych zawodów: Co rok Światowa Federacja Snookera przedstawia kalendarz turniejów na obecny sezon.. Znane nam są dwie formy turniejów są to turnieje rankingowe i nie rankingowe. W turniejach rankingowych obowiązuje rozstawienie zgodne z listą rankingową na dany sezon. W każdym turnieju rankingowym zawodnicy zdobywają punkty, które są brane pod uwagę przy ustalaniu listy rankingowej na następny sezon. Najważniejszym turniejem rankingowym są Mistrzostwa Świata w snooker. Turnieje nie rankingowe mają formę “zaproszeniowych”. Ich wspólną cechą jest to, że ich wyniki nie wpływają na kształt listy rankingowej. Przykładem turnieju tego typu jest masters, w którym występuje 16 zawodników (14 wg kolejności zajmowanej na liście rankingowej oraz dwie osoby wyłonione w eliminacjach). Więc jak sami widzicie drodzy czytelnicy turniejów nie ma za wiele. Jednak gracze na pewno nie narzekają na brak wolnego czasu ponieważ poświęcają go treningowi.

Najlepszym zawodnikiem, graczem snookera jest Ronald Antonio O’Sullivan 35-letni Brytyjczyk ok. kilku lat nie ma sobie równych nic dziwnego człowiek z taką techniką nigdy się nie myli. Prawdopodobnie lepszego gracza niż O’Sullivan nie będzie jest wiele spekulacji jakim trafem jest tak stabilnym zawodnikiem przez tyle lat co robi aby nie tracić formy, są to pytania najczęściej zadawane przez prasę, media, lub innych graczy czy też trenerów. Ronald urodził się 5 stycznia 1975 roku w Wordsley. Od 1992 roku można było oglądać tego wspaniałego zawodnika na arenach międzynarodowych. Jest on trzykrotnym mistrzem świata w roku 2001, 2004 i 2008. Jeżeli chodzi o najpopularniejszy z turniejów to O’Sullivan wygrał go 4 razy. Przychylam się do decyzji większości ludzi, że Rony jest ekspertem w swoim fachu najlepszy z najlepszych. Na występy O’Sallivana patrzy się z ogromną przyjemnością. Zarówno tak jak w innych dyscyplinach mamy faworytów tak i w snookerze mamy mistrza nad mistrzami. Natomiast każdy kiedyś musi zejść ze sceny i to jest piękne.

Mistrzostwa Świata, to jak sama nazwa wskazuje najważniejszy w Świecie, snookera zawodowego turniej rankingowy. Pierwszy finał MŚ Snookera odbył się w 1927 roku, wtedy właśnie swój pierwszy tytuł Mistrza Świata zdobył Joe Davis, który pokonał 20-11 Toma Denisa. Joe Davis, zdominował ten turniej wygrywając go piętnaście razy z rzędu, przez co stał się rekordzistą w ilości posiadanych tytułów Mistrza Świata. Rekordzistą Mistrzostw Świata Snookera, jeśli chodzi, o wiek został Stephen Hendry, który zdobył tytuł Mistrzowski 29 kwietnia 1990 roku, mając zaledwie dwadzieścia jeden lat i sto sześć dni, przez co stał się najmłodszym zdobywcą tego prestiżowego tytułu. Pokonał wtedy Jimmy White 18-12, Hendry zdobył w sumie tytuł Mistrza Świata siedmiokrotnie, co świadczy o wysokiej klasie tego zawodnika. Pula nagród tego turnieju wynosi w sumie 1 111 000 funtów co rozkłada się następująco: zdobywca tytułu Mistrza Świata otrzymuje 250,000 funtów, tzw. Runner- UP, czyli zdobywca drugiego miejsca w turnieju Mistrzostw Świata otrzymuje 125.000 funtów, zawodnik, który opada w półfinale 52.000 funtów, za dojście do ćwierćfinału Mistrzostw Świata zawodnik otrzymuje 24.500 funtów. Są również gratyfikacje pieniężne za różnego rodzaju rekordy, padające w trakcie trwania Mistrzostw Świata np.: najwyższy Break, czyli ilość zdobytych punktów w jednym podejściu, w czasie antenowym, zawodnik otrzymuje nagrodę w wysokości 147 tysięcy funtów. Oczywiście startując w tych zawodach, gracze z pewnością nie myślą, o zdobywaniu nagród pieniężnych, ale tych bardziej dla nich znaczących, czyli uznanie w międzynarodowym środowisku, zawodowych graczy snookera. Turnieje Mistrzostw Świata w snookerze od roku 1976 odbywają się w Crucible Theatre w Sheffield. Mieści się on w pięknym, zabytkowym budynku, który zaprojektowała architekt Tanya Moiseiwitsch. Główna scena teatru może pomieścić nawet 980 osób. Wspaniała oprawa, fantastycznego widowiska, w którym biorą udział prawdziwi dżentelmeni snookera.

Hendry, to bez wątpienia najbardziej utalentowany gracz ze Szkocji, liczba wygranych turniejów rankingowych, mówi sama za siebie, a jest ich 36. Za początek jego wielkiej kariery w grze w snookera, uważać można już rok 1983, kiedy to w wieku 14 lat wygrał on Mistrzostwo Szkocji U-16, oraz pojawia się na Junior Pot Black. Karierę zawodowego snookerzysty Hendry rozpoczął w roku 1986, jednocześnie stając się najmłodszym zawodowym graczem w snookera w całej jego dotychczasowej historii. Lista zwycięskich turniejów, oraz rekordów, jakie ma swoim koncie ten wybitny, szkocki snookerzysta jest doprawdy imponująca. W sezonie 1988/89, choć nie zwyciężył żadnego turnieju rankingowego, kończy się dla Hendrego osiągnięciem trzeciej pozycji w światowym rankingu zawodowych graczy w snookera. Z kolei sezon następny, czyli 1989/90, jest dla niego pasmem zwycięstw, zdobywa takie tytuły mistrzowskie w w takich turniejach: UK Championship, Dubai Classic, Scottish Masters oraz Wembley Masters, a także zwycięstwo w turnieju Asian Open. Niejako ukoronowaniem tak wspaniałego sezonu i nieprzerwanego pasma zwycięstw, Hendry pokonuje w finale Mistrzostw Świata Jimmy’ego White’a, stając się najmłodszym w historii światowego snookera zdobywcą tego prestiżowego tytułu. Miał wtedy 21 lat i 106 dni. Był to zaledwie piąty, zawodowy sezon tego gracza.

Styl gry tego gracza charakteryzuje się agresywnością i odwagą wbijania nawet bardzo trudnych bil. To właśnie Stephen Hendry rozpowszechnił budowę „breaków na niebieskiej”. Do najbardzie spektakularnych rekordów tego Szkota należą: najwięcej sezonów na czele światowej czołówki- 9; największa ilość zwycięskich turniejów rankingowych- 36; najwięcej zwycięstw w The Masters- 6 z czego pięć razy z rzędu. Uzyskał najwięcej stu- punktowych breaków, bo aż ponad 700 w czym prześcignął nawet Joe Davisa. Jest pierwszym zawodnikiem, który zdobył 147- punktowego, maksymalnego breaka jakiego można zdobyć, w decydującej rozgrywce meczu (rok 1997- finał turnieju Liverpool Victoria Charity Challenge).