Snooker zawodowy
13 lutego 2010
Turnieje w snookerze nie jest ich wiele ale oczywiście są mistrzostwa Świata itp. A o to charakterystyka tych zawodów: Co rok Światowa Federacja Snookera przedstawia kalendarz turniejów na obecny sezon.. Znane nam są dwie formy turniejów są to turnieje rankingowe i nie rankingowe. W turniejach rankingowych obowiązuje rozstawienie zgodne z listą rankingową na dany sezon. W każdym turnieju rankingowym zawodnicy zdobywają punkty, które są brane pod uwagę przy ustalaniu listy rankingowej na następny sezon. Najważniejszym turniejem rankingowym są Mistrzostwa Świata w snooker. Turnieje nie rankingowe mają formę “zaproszeniowych”. Ich wspólną cechą jest to, że ich wyniki nie wpływają na kształt listy rankingowej. Przykładem turnieju tego typu jest masters, w którym występuje 16 zawodników (14 wg kolejności zajmowanej na liście rankingowej oraz dwie osoby wyłonione w eliminacjach). Więc jak sami widzicie drodzy czytelnicy turniejów nie ma za wiele. Jednak gracze na pewno nie narzekają na brak wolnego czasu ponieważ poświęcają go treningowi.
Najlepszym zawodnikiem, graczem snookera jest Ronald Antonio O’Sullivan 35-letni Brytyjczyk ok. kilku lat nie ma sobie równych nic dziwnego człowiek z taką techniką nigdy się nie myli. Prawdopodobnie lepszego gracza niż O’Sullivan nie będzie jest wiele spekulacji jakim trafem jest tak stabilnym zawodnikiem przez tyle lat co robi aby nie tracić formy, są to pytania najczęściej zadawane przez prasę, media, lub innych graczy czy też trenerów. Ronald urodził się 5 stycznia 1975 roku w Wordsley. Od 1992 roku można było oglądać tego wspaniałego zawodnika na arenach międzynarodowych. Jest on trzykrotnym mistrzem świata w roku 2001, 2004 i 2008. Jeżeli chodzi o najpopularniejszy z turniejów to O’Sullivan wygrał go 4 razy. Przychylam się do decyzji większości ludzi, że Rony jest ekspertem w swoim fachu najlepszy z najlepszych. Na występy O’Sallivana patrzy się z ogromną przyjemnością. Zarówno tak jak w innych dyscyplinach mamy faworytów tak i w snookerze mamy mistrza nad mistrzami. Natomiast każdy kiedyś musi zejść ze sceny i to jest piękne.
Hendry, to bez wątpienia najbardziej utalentowany gracz ze Szkocji, liczba wygranych turniejów rankingowych, mówi sama za siebie, a jest ich 36. Za początek jego wielkiej kariery w grze w snookera, uważać można już rok 1983, kiedy to w wieku 14 lat wygrał on Mistrzostwo Szkocji U-16, oraz pojawia się na Junior Pot Black. Karierę zawodowego snookerzysty Hendry rozpoczął w roku 1986, jednocześnie stając się najmłodszym zawodowym graczem w snookera w całej jego dotychczasowej historii. Lista zwycięskich turniejów, oraz rekordów, jakie ma swoim koncie ten wybitny, szkocki snookerzysta jest doprawdy imponująca. W sezonie 1988/89, choć nie zwyciężył żadnego turnieju rankingowego, kończy się dla Hendrego osiągnięciem trzeciej pozycji w światowym rankingu zawodowych graczy w snookera. Z kolei sezon następny, czyli 1989/90, jest dla niego pasmem zwycięstw, zdobywa takie tytuły mistrzowskie w w takich turniejach: UK Championship, Dubai Classic, Scottish Masters oraz Wembley Masters, a także zwycięstwo w turnieju Asian Open. Niejako ukoronowaniem tak wspaniałego sezonu i nieprzerwanego pasma zwycięstw, Hendry pokonuje w finale Mistrzostw Świata Jimmy’ego White’a, stając się najmłodszym w historii światowego snookera zdobywcą tego prestiżowego tytułu. Miał wtedy 21 lat i 106 dni. Był to zaledwie piąty, zawodowy sezon tego gracza. 
Snooker to dla niektórych nudna, zero emocji i niezrozumiała gra oraz zasady w niej panujące. Natomiast dla niektórych jest to najwspanialsza gra Bilardowa ponieważ snooker jest grą bilardową. Jeżeli chodzi o emocje które panują na stołach są one niemniejsze od tych panujących np. na boiskach piłkarskich czy halach. Snookerzysta jest dla wielu kibiców perfekcjonistą w każdym nawet najdrobniejszym calu tej gry. Pomyślmy przeciwnik prowadzi traci ruch do stołu podchodzi przegrywający i nie może się pomylić nawet o centymetr. Oko bilardzisty musi być idealnie dostosowane do gry. Sport ma wiele odmian lecz snooker to sport tylko dla ludzi o stalowych nerwach i stu procentowej bezbłędności każdy błąd może kosztować przegraną. W snookerze jest to ciekawe, że w tracie skupienia zawodnika nikt nie ma prawa mu przeszkadzać to pomaga skoncentrować się na bili. Nie którzy myślą sobie jak to możliwe z ponad metra trafić idealnie do malutkiej można powiedzieć idealnie dostosowanej do bili łuzy. Jak sami wiecie jest to możliwe wystarczy oglądnąć jeden pojedynek snookerzystów a na pewno nie powiedzie że gracz nie ma celnego oka. Dla fanów ten sport dostarcza wielu wrażeń i nie potrzeba wcale jakiegoś extremalnego sportu bo sam snooker jest grą na miarę nawet mistrzostw olimpijskich.
Jeżeli chodzi o historie snookera jest ona zarówno jak gra bardzo ciekawa niestety jest to gra która nie jest rozchwytywana więc jej historia jest tylko dla prawdziwych kibiców. Zapewne każdy wie, że w Polsce jest to mało znana gra o to historia tej wspaniałej gry: Snooker powstał w 1875 roku na subkontynencie indyjskim. Nazwa została wymyślona przez angielskiego pułkownika sir Neville'a Chamberlaina (zbieżność nazwiska z późniejszym premierem Wielkiej Brytanii przypadkowa). Po raz pierwszy partię snookera rozegrano w kantynie oficerskiej w Jubbulpore w Indiach. Na Wyspy Brytyjskie gra została przewieziona przez innego angielskiego oficera Johna Robertsa[potrzebne źródło]. Początkowo grano jedynie bilami czerwonymi, później wprowadzono kolorowe. Pierwsze bile robiono z kości słoniowej, ale z czasem zaprzestano tej praktyki, ze względu na zakaz handlu kością słoniową. Obecnie snooker jest grą dżentelmenów. W turniejach obowiązuje nienaganny ubiór, którego nieodzownym elementem jest muszka, a także odpowiednie maniery. Jest to w miarę dokładna historia.