Podstawy gry

1 marca 2010

Zasady panująca w tej jakże pięknej grze są z goła trudne ale dla kogoś kto przynajmniej kilka razy obejrzał takie starcie jest już o wiele łatwiej pojąć reguły panujące. Spotkania odbywają się na stole do bilardu angielskiego o wymiarach około 3,6 metra na 1,8 metra z sześcioma kieszeniami cztery w rogach oraz dwie znajdujące się w połowie dłuższych band stołu. Nie trudno się domyśleć, że jest dwóch graczy rywalizujących ze sobą. Jeżeli chodzi o zasady gry nie są one dla pierwszy raz oglądającego kibica proste. Na stole są umieszczone dwadzieścia dwie bile. Na stole znajduje się bila: biała, żółta, zielona, brązowa, niebieska, różowa, czarna i zostaje piętnaście bil koloru czerwonego. Bila biała jest bilą rozgrywającą. Sześć bil są nazywane bilami kolorowymi można łatwo się domyślić, że jest to powiązane z ich barwą, kolorem. W trakcie rozbicia bil (bile przed rozbiciem ułożone są w kształcie piramidy) gracz musi uderzyć tak bile białą aby według zasad wbiła inne bile. Na początek gracz musi wbić bile czerwoną która daje 1 punkt następnie należy wbić bile kolorową po wbiciu bili kolorowej ponownie musi wbić bile czerwoną i tak do czasu aż bile czerwone się skończą (po każdym trafieniu bili kolorowej zostaje ona ponownie położona na stole) następnie wbijamy po kolei bile żółta, zielona, brązowa, niebieska, różowa, czarna. można powiedzieć, że są to najważniejsze zasady którymi się zajmowaliśmy. Polecam spróbować zagrać chociaż raz w prawdziwego snookera.
W snookerze również ciekawy jest sprzęt potrzebny do gry przedstawimy dokładną charakterystykę każdego sprzętu. Stół – wymiary pola gry: 11 stóp 8 1 cala x 5 stóp 10 cali (3569 mm x 1778 mm), z tolerancją obu wymiarów +/- 1 cala (+/- 13 mm), wysokość stołu mierzona od podłogi do najwyższej części band (tzw. Korony) wynosi od 2 stóp 9 1 cala do 2 stóp 10 1 cala (851 mm do 876 mm). Waga: około 1300 kg. Rama stołu powinna być wykonana z mahoniu, blat z płyty łupkowej pokrytej wełnianym suknem, najczęściej w kolorze zielonym. Bile – 22, w tym: 15 czerwonych, 6 kolorowych (czarna, różowa, niebieska, brązowa, zielona i żółta). Bile powinny mieć średnicę 52,5 mm, z tolerancją +/- 0,05 mm. Bile powinny mieć jednakową wagę z tolerancją 3 g na komplet. Biała bila rozgrywająca. Kije – kij do snookera może być różnej długości, dostosowany do wzrostu zawodnika, jednak nie może być krótszy niż 3 stopy (914 mm) i nie może odbiegać od ogólnie przyjętych norm i kształtów. Przyrządy pomocnicze – podpórki pod kije (krzyżak, pająk, słoń, zwany też łabędzią szyjką), przedłużki i nasadki. Zawodnik może używać przyrządów będących w wyposażeniu stołu, jak i przyniesionych przez sędziego lub zawodnika.

Snooker zawodowy

13 lutego 2010

Turnieje w snookerze nie jest ich wiele ale oczywiście są mistrzostwa Świata itp. A o to charakterystyka tych zawodów: Co rok Światowa Federacja Snookera przedstawia kalendarz turniejów na obecny sezon.. Znane nam są dwie formy turniejów są to turnieje rankingowe i nie rankingowe. W turniejach rankingowych obowiązuje rozstawienie zgodne z listą rankingową na dany sezon. W każdym turnieju rankingowym zawodnicy zdobywają punkty, które są brane pod uwagę przy ustalaniu listy rankingowej na następny sezon. Najważniejszym turniejem rankingowym są Mistrzostwa Świata w snooker. Turnieje nie rankingowe mają formę “zaproszeniowych”. Ich wspólną cechą jest to, że ich wyniki nie wpływają na kształt listy rankingowej. Przykładem turnieju tego typu jest masters, w którym występuje 16 zawodników (14 wg kolejności zajmowanej na liście rankingowej oraz dwie osoby wyłonione w eliminacjach). Więc jak sami widzicie drodzy czytelnicy turniejów nie ma za wiele. Jednak gracze na pewno nie narzekają na brak wolnego czasu ponieważ poświęcają go treningowi.

Najlepszym zawodnikiem, graczem snookera jest Ronald Antonio O’Sullivan 35-letni Brytyjczyk ok. kilku lat nie ma sobie równych nic dziwnego człowiek z taką techniką nigdy się nie myli. Prawdopodobnie lepszego gracza niż O’Sullivan nie będzie jest wiele spekulacji jakim trafem jest tak stabilnym zawodnikiem przez tyle lat co robi aby nie tracić formy, są to pytania najczęściej zadawane przez prasę, media, lub innych graczy czy też trenerów. Ronald urodził się 5 stycznia 1975 roku w Wordsley. Od 1992 roku można było oglądać tego wspaniałego zawodnika na arenach międzynarodowych. Jest on trzykrotnym mistrzem świata w roku 2001, 2004 i 2008. Jeżeli chodzi o najpopularniejszy z turniejów to O’Sullivan wygrał go 4 razy. Przychylam się do decyzji większości ludzi, że Rony jest ekspertem w swoim fachu najlepszy z najlepszych. Na występy O’Sallivana patrzy się z ogromną przyjemnością. Zarówno tak jak w innych dyscyplinach mamy faworytów tak i w snookerze mamy mistrza nad mistrzami. Natomiast każdy kiedyś musi zejść ze sceny i to jest piękne.

Słowniczek pojęć

3 lutego 2010

Jeżeli ktoś chce zapoznać się ze słownictwem panującym w snookerze przedstawiamy kilka sformułowań. · Frame (frejm) – jest to okres gry rozpoczynany pierwszym zagraniem, zakończony w jeden z następujących sposobów: Poprzez poddanie przez zawodnika będącego przy stole, Oznajmienie przez rozgrywającego końca frame’u w sytuacji gdy ma on przewagę 8 lub więcej punktów a na stole pozostaje tylko czarna bila , Wbicie lub faul w momencie gdy na stole pozostaje tylko czarna bila, Poprzez ogłoszenie przez sędziego końca frame’u. Game (mecz) – składa się z określonej liczby frame’ów. Zwykle podaje się maksymalną liczbę frame’ów, które mogą być rozegrane podczas meczu. Na przykład zwrot “lepszy z 19 frame’ów” oznacza mecz do 10 wygranych partii. Striker (rozgrywający) – zawodnik znajdujący się w grze (wykonywający zagrania). Stroke (zagranie) – jest rozpoczęte w momencie kontaktu białej bili z kijem. Są wyróżniane dwa rodzaje zagrań: bezpośrednie (kiedy bila biała trafia w inną bilę bez wcześniejszego kontaktu z bandą) i pośrednie (biała bila uderza w inną bilę po kontakcie z bandą). Pot (wbicie) – ma miejsce wtedy kiedy bila wpada do kieszeni bez naruszenia przepisów gry. Break (brejk) – suma punktów uzyskanych poprzez wbicia podczas jednego podejścia w jednym frame’ie przez jednego zawodnika. In-hand (biała “w ręce”) – okoliczność w której zawodnik może zdecydować o pozycji białej bili w polu “D”. Zgodnie z przepisami ma to miejsce w następujących sytuacjach: Przed rozpoczęciem frame’a, Po wpadnięciu białej bili do kieszeni, Po wybiciu białej bili poza stół. Nominated ball (bila deklarowana) – wskazana przez zawodnika kolorowa bila, którą zamierza on trafić jako pierwszą podczas zagrania. W snookerze nie deklaruje się bil czerwonych. Free ball (wolna bila) – jest wskazywana przez gracza rozgrywającego w momencie gdy jego przeciwnik sfaulował i zostawił na stole pozycje snookerową. Snooker (pozycja snooker) – sytuacja w której zawodnik będący przy stole nie może zagrać bezpośrednio kolejnej bili, ponieważ jest ona częściowo lub całkowicie przesłonięta przez inne bile. Spot Occupied (punkt zajęty) – sytuacja w której kolorowa bila nie może zostać ustawiona na swoim nominalnym punkcie, ponieważ jest on częściowo lub całkowicie zajęty przez inną lub inne bile. Jeżeli zaistnieje taka sytuacja sędzia musi znaleźć dla bili inne miejsce. Miss (chybienie) – ma miejsce wtedy gdy biała bila nie osiągnie w pierwszej kolejności kontaktu z bilą zagrywaną. Miss ma miejsce wtedy gdy sędzia uzna, iż zawodnik nie wykorzystał dostatecznie swoich umiejętności przy próbie zaliczenia zagrywanej bili

John Higgins

13 stycznia 2010

2Swoją karierę zawodową ten Szkocki gracz rozpoczął w 1992 roku , w wieku 17 lat. Pierwsze znaczące zwycięstwo odniósł w roku 1994, zwyciężając w rozgrywce finałowej Grand Prix Dave’a Harolda 9-6. W sezonie 1994/95 zwyciężał trzykrotnie: Grand Prix (‘94r), British Open w 1995, a także w tym samym roku- International Open. Żaden nastolatek, nie osiągnął takich sukcesów w snookerze. Jego kariera przebiegała dynamicznie, aż do roku 2001 kiedy to zauważyć dał się spadek formy Higginsa, a stało się to za przyczyną prozaiczną, otóż rok wcześniej John ożenił się i właśnie w roku 2001 został pierwszy raz ojcem, co wpłynęło na mniejszą częstotliwość treningów. Dopiero po trzech latach, w roku 2004 Szkot wygrywa po raz czwarty w swojej dotychczasowej karierze turniej British Open. Poprzednie zwycięstwa, już po pierwszej wygrane w roku 1995 to w 1998 zwycięstwo nad Stephenemendry 9-7, oraz w roku 2001 zwyciężając w meczu finałowym Ronnie O’Sullvan’a 9-6. Zwyżka formy jaką od tego czasu można zaobserwować przekłada się ilość odnoszonych zwycięstw Szkota. Wbrew opinii sceptyków, zawodnik nadal odnosi sukcesy na arenie światowego snookera. Trzykrotny Mistrz Świata: 1998, 2007 oraz 2009. Czterokrotny triumfator turnieju Grand Prix, oraz British Open, także dwukrotnie zwyciężał takie turnieje jak International Open(‘95;’96), German Open ( ‘95;’97), UK Championship (‘98; 2000). W sumie do czasu obecnego odniósł zwycięstwo w 21 turniejach rankingowych. Na swoim koncie Czarodziej z Wishaw ma również wiele zwycięstw w turniejach, które nie są zaliczane do rankingowych takich jak: The Masters czy Premier League Snooker. Do znaczących sukcesów Johna należy tez zaliczyć zwycięstwa w turnieju drużynowym Puchar Narodów (1996,2001) Ostatnim jak do tej pory zwycięskim turniejem był rozegrany niedawno Welsh Open, w którego finale Higgins spotkał się z Ali’m Carterem zwyciężając go 9-4. Tym zwycięstwem John, udowodnił, że wciąż jest zawodnikiem, z którym trzeba się liczyć w drodze do zwycięstwa.

Nomenklatura snookerowa

28 grudnia 2009

8Frejm (frame) to pojęcie oznaczające w snookerze czas od rozpoczęcia pierwszego zagrania, gdy na stole są jeszcze wszystkie bile, a zakończony może być poprzez: poddanie przez przeciwnika; poinformowaniu przez rozgrywającego, że jego przewaga jest ponad siedmiopunktowa, a na stole została tylko czarna bila; zakończenie, zgodnie z przepisami przez sędziego; faul, lub wbicie w chwili kiedy na stole jest tylko czarna bila. Mecz (game) jest to nazwa określonej liczby freamów.
Rozgrywka, czyli Match w jej skład wchodzą mecze.

Bile- Balls to piętnaście czerwonych, oraz sześć kolorowych bil do rozgrywania jak i bila rozgrywająca, czyli bila biała. Rozgrywający, czyli Striker- jest to określenie zawodnika, który w danej chwili rozgrywa i jest nim dopóki sędzia nie zdecyduje, o zakończeniu jego podejścia.

Zagranie- Stroke rozpoczyna się, kiedy rozgrywający uderzy biała bilę. Prawidłowym jest wtedy, jeśli wykonane jest zgodnie z zasadami. Zagranie nie może być uznane za zakończone jeśli któraś z bil jest w ruchu. Istnieją dwa rodzaje zagrań: bezpośrednie, kiedy to bila biała trafia w inną nie dotykając bandy, oraz pośrednie kiedy to biała bila zanim trafi właściwą bilę ma kontakt z bandą stołu.

Pot- Wbicie to termin jakim określa się umieszczenie bili w kieszeni. Break to z kolei określenie na sumę punktów zdobytych przy jednym podejściu do stołu. Ball in Play- „bila w grze” zwrotem tym sędzia informuje, że bila biała lub wbita kolorowa znajduje się na stole.

Nominated Ball czyli inaczej bila deklarowana to bila, którą rozgrywający zamierza umieścić w kieszeni jednym uderzeniem, co deklaruje sędziemu, lub na życzenie sędziego, który sam wskazuję zawodnikowi rzeczoną bilę.
Za faul uważa się każde niezgodne z przepisami gry zagranie, lub zachowanie zawodnika. Snooker- nazwa ta określa taktyczne zagranie, które poprzez specyficzne rozstawienie bil uniemożliwia przeciwnikowi prawidłowe zagranie.

Push Stroke, czyli Pchnięcie- zdarzenie określane w ten sposób ma miejsce, kiedy końcówka kija dotyka białej bili jeśli, biała ma kontakt z inną bilą lub też kiedy to biała bila jest w ruchu.