Kobiety z kijem
22 stycznia 2010
Środowisko snookera do niedawna było zdominowane przez mężczyzn, zarówno jeśli chodzi, o zawodników jak i sędziów. W końcu jednak, do zacnego grona dżentelmenów dołączyły dwie damy. Miejmy nadzieję, że w przyszłości pojawi się ich więcej, co z pewnością uczyni tą grę jeszcze bardziej atrakcyjną,
Jako pierwsza w szeregi sędziów snookera wstąpiła Michaela Tabb (ur.11.12.67r). W wieku 24 lat Szkotka rozpoczęła przygodę z ósemką angielską, co zaowocowało tym, że dostała się do szkockiej ligi żeńskiej. Największym sukcesem jaki odniosła w swojej karierze bilardzistki to zdobycie tytułu Mistrzyni na żeńskich Mistrzostwach Europy. Po tym wydarzeniu właśnie Michaela, zrezygnowała z kariery gracza na rzecz sędziowania. W latach 1997- 2001 sędziowała rozgrywki bilardowe, ale już wtedy zdobyła wielką popularność, a stało się to za sprawą jej wzbudzających kontrowersje, decyzje. Często, aby sprawdzić słuszność decyzji podjętych przez Tabb, odtwarzano sędziowane przez Nią sytuacje w zwolnionym tempie. Sędziowanie snookera ta szkocka sędzia rozpoczęła w roku 2001, a pierwszy prestiżowy pojedynek jaki sędziowała stoczyli Ken Doherty z Jamesem Wattaną w czasie turnieju Welsh Open w roku 2002. Już w następnym roku, dołączyła do elity sędziowskiej, biorąc udział w Mistrzostwach Świata, sędziując mecz Marka Kinga kontra Drew Henry. Została pierwszą kobietą jaka sędziowała finał w turnieju rankingowym, podczas Welsh Open 18 lutego 2007 roku.
Drugą damą w talii asów, snookera jest Irlandka, Patricia Murphy ( ur. 1981 roku). Sędzia ta debiutowała w roku 2004. Sędziuje ona mecze fazy eliminacyjnej turniejów rankingowych, po raz pierwszy miało to miejsce w roku 2005 podczas UK Championship. Swój pierwszy występ w obecności kamer telewizyjnych zaliczyła podczas juniorskiego Pot Black ‘05. Wraz z sędziami Janem Verhaasem i Michaelą Tab, prowadzi rozgrywki World Series of Snooker, to właśnie podczas tego cyklu w roku 2008 sędziowała , pierwszy w swojej karierze sędziowskiej, mecz finałowy seniorów, a był to pojedynek: Ding Junhui kontra Ken Doherty, który odbył się w Warszawie.
Gra powstała w 1875 roku w Indiach. Samą nazwę gry: „Snooker” stworzył pułkownik angielski sir Nevill Chamberlain. Gra szybko się stała bardzo popularna wśród żołnierzy brytyjskich, którzy stacjonowali w Indiach, w początkowej fazie rozwijania się gry, używano tylko piętnastu czerwonych i jednej czarnej bili. Pierwsze kolorowe bile(żółta, zielona i różowa) dodali właśnie jeszcze w Indiach pierwsi, brytyjscy gracze w snookera, którymi byli żołnierze. Snookerami, nazywano młodych niedoświadczonych żołnierzy i to prawdopodobnie tak nazwał jednego z graczy pułkownik Chamberlain, kiedy to podczas gry ten nie wbił bili do kieszeni, tworząc w ten sposób nazwę dla nowej gry bilardowej. Pierwsze reguły, oraz zasady tej gry zostały spisane w 1882 roku. Popularność snookera rosła dzięki aktywnemu promowaniu jej przez sir Chamberlaina, aż wraz z żołnierzami dotarła na Wyspy Brytyjskie. Jednak brytyjska organizacja The Billiards Association, uznała snookera jako nową grę bilardową dopiero w roku 1900. Ta decyzja sprawiła, że snooker w bardzo krótkim czasie zajął miejsce tak popularnego wcześniej bilarda angielskiego. 
Snooker to dla niektórych nudna, zero emocji i niezrozumiała gra oraz zasady w niej panujące. Natomiast dla niektórych jest to najwspanialsza gra Bilardowa ponieważ snooker jest grą bilardową. Jeżeli chodzi o emocje które panują na stołach są one niemniejsze od tych panujących np. na boiskach piłkarskich czy halach. Snookerzysta jest dla wielu kibiców perfekcjonistą w każdym nawet najdrobniejszym calu tej gry. Pomyślmy przeciwnik prowadzi traci ruch do stołu podchodzi przegrywający i nie może się pomylić nawet o centymetr. Oko bilardzisty musi być idealnie dostosowane do gry. Sport ma wiele odmian lecz snooker to sport tylko dla ludzi o stalowych nerwach i stu procentowej bezbłędności każdy błąd może kosztować przegraną. W snookerze jest to ciekawe, że w tracie skupienia zawodnika nikt nie ma prawa mu przeszkadzać to pomaga skoncentrować się na bili. Nie którzy myślą sobie jak to możliwe z ponad metra trafić idealnie do malutkiej można powiedzieć idealnie dostosowanej do bili łuzy. Jak sami wiecie jest to możliwe wystarczy oglądnąć jeden pojedynek snookerzystów a na pewno nie powiedzie że gracz nie ma celnego oka. Dla fanów ten sport dostarcza wielu wrażeń i nie potrzeba wcale jakiegoś extremalnego sportu bo sam snooker jest grą na miarę nawet mistrzostw olimpijskich.
Jeżeli chodzi o historie snookera jest ona zarówno jak gra bardzo ciekawa niestety jest to gra która nie jest rozchwytywana więc jej historia jest tylko dla prawdziwych kibiców. Zapewne każdy wie, że w Polsce jest to mało znana gra o to historia tej wspaniałej gry: Snooker powstał w 1875 roku na subkontynencie indyjskim. Nazwa została wymyślona przez angielskiego pułkownika sir Neville'a Chamberlaina (zbieżność nazwiska z późniejszym premierem Wielkiej Brytanii przypadkowa). Po raz pierwszy partię snookera rozegrano w kantynie oficerskiej w Jubbulpore w Indiach. Na Wyspy Brytyjskie gra została przewieziona przez innego angielskiego oficera Johna Robertsa[potrzebne źródło]. Początkowo grano jedynie bilami czerwonymi, później wprowadzono kolorowe. Pierwsze bile robiono z kości słoniowej, ale z czasem zaprzestano tej praktyki, ze względu na zakaz handlu kością słoniową. Obecnie snooker jest grą dżentelmenów. W turniejach obowiązuje nienaganny ubiór, którego nieodzownym elementem jest muszka, a także odpowiednie maniery. Jest to w miarę dokładna historia.